ترجمه-شرح-تفسیر-نهج البلاغه-علامه جعفری

هیچ گونه جاى تردید نیست كه ما نمیتوانیم شخصیت على بن ابیطالب علیه السلام را ، مانند شخصیت‏هاى یك بعدى تاریخ نشان بدهیم و كتابش ( نهج البلاغه ) را هم بعنوان كتابى كه یك شخصیت یك بعدى از خود بیادگار گذاشته است ، تلقى نماییم . ما با انسانى سر و كار داریم كه هدف اعلایى براى زندگى دارد ،

زمامدارى كه عادل مطلق است ، داراى معرفتى در حدّ اعلى درباره انسان و جهان ،

وابستگى به مبادى عالى هستى ، خود را جزئى از انسان دیدن ، وابستگى مستقیم به خدا ،

تقوى و فضیلت در حدّ اعلى ، پاكى گفتار و كردار و اندیشه و نیّت پاك . . . و ده‏ها امتیازات از این قبیل كه در على بن ابیطالب باتفاق تمام تواریخ ثبت شده است ،

قابل توضیح و تفسیر با مفاهیم و ارزش‏هاى معمولى نمیباشد ، زیرا براى آن جامعه و یا افرادى كه زندگى جز تورّم خود طبیعى چیز دیگرى نیست ، عناصر شخصیت و امتیازات على ( ع ) و كتابش ، خیالاتى بیش نیست .

همچنین از دیدگاه مكتب‏هایى كه براى بشریت آغاز و انجامى جز همین خاك تیره و تكاپویى جز براى گسترش خود طبیعى سراغ ندارند ، على و نهج البلاغه‏اش هرگز قابل شناخت و هضم نخواهد بود .

بدین جهت است كه ما لازم و ضرورى دیدیم كه نخست انسانیت و رسالت آن را مطرح نماییم و بمقدار امكان در نشان دادن انسان و اصالت‏ها و ارزش‏هاى واقعى او بكوشیم ، سپس على و نهج البلاغه او را مورد توضیح و تفسیر قرار بدهیم ،

لذا این مجلّد را كه مقدمه‏اى بر شناخت نهج البلاغه است « رسالت انسانى ، مقدمه‏اى بر ترجمه و تفسیر نهج البلاغه » نامیدیم . (علامه جعفری)

    دانلود لینک     لینک html

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 23 مرداد 1387    | توسط: قاسم پوراهر    |    |
نظرات()